Interfejsy RS-422A i RS423A

 

Spis treści

 

Wprowadzenie

W celu zwiększenia szybkości transmisji, zasięgu oraz ochrony przed zakłóceniami w porównaniu z interfejsem RS-232C wprowadzono dwuprzewodowe obwody. Istnieje kilka wariantów tego interfejsu oznaczonych symbolami RS-422A, RS423A i RS-485, (zob. też: zestawienie standardów EIA). We wszystkich tych interfejsach wykorzystuje się te same układy elektroniczne co w standardzie RS-232C a więc dostępne są te same rejestry i podobny jest sposób programowania. Dostępne są również konwertery interfejsu RS-232C na RS-422A lub RS-485.
 

RS-423A

Zastosowanie w interfejsie RS-423A różnicowego obciążenia pozwala na znaczne zmniejszenie wpływu napięcia wspólnego powstałego na skutek różnicy potencjałów masy nadajnika i odbiornik oraz ograniczenie przesłuchów pomiędzy liniami. Dla zmniejszenia przesłuchu wprowadzono też ograniczenie szybkości narastania i opadania sygnałów. standard wymaga też aby dla każdego kierunku transmisji istniał przynajmniej jeden niezależny przewód powrotny, jakkolwiek zaleca się oddzielny przewód powrotny dla każdego obwodu.

Typowa prędkość transmisji w tym standardzie wynosi 100 kbitów/s przy odległości do 30 m i spada do 3 kbitów/s przy 1200 m. Jeden nadajnik może współpracować z kilkoma odbiornikami (do 10).

W celu uniknięcia odbić sygnału tor transmisyjny zamyka się rezystorem dopasowującym o wartości równej impedancji falowej toru, umieszczając go na wejściu odbiornika najbardziej odległego od nadajnika.

 

RS-422A

W standardzie RS-422A szybkość transmisji wynosi od 100 kbitów/s do 10 Mbitów/s. Standard ten nie wprowadza ograniczeń na minimalną lub maksymalną częstotliwość, a jedynie na zależność pomiędzy szybkością zmian sygnału a czasem trwania bitu. System ten jest określany jako symetryczny zrównoważony czyli taki obwód dwuprzewodowy w którym obydwa przewody i przyłączone do nich obwody mają taką samą impedancję do ziemi i do innych przewodów.

Typowym zastosowaniem interfejsu RS-422A jest transmisja danych z centralnego komputera do wielu odległych stacji. W kablu transmisyjnym wykorzystuje się najczęściej pary przewodów skręcanych zamknięte rezystorami dopasowującymi umieszczonymi w punkcie najbardziej odległym od nadajnika.

Interfejs w komputerze (DTE) wyposażony jest w 37 szpilkowe gniazdo (37 PIN D-SUB MALE) zaś urządzenia (DCE) w 37 otworowe gniazdo (37 PIN D-SUB FEMALE) . Znaczenie poszczegołnych lini przedstawia tabela 1.
 
 

Tabela 1. Linie interfejsu RS-422
Nr PIN-u  Nazwa  Kierunek  Opis
1 GND - Masa (Ground)
2 SRI I (Signal Rate Indicator)
3 brak - rezerwowa
4 SD O (Send Data)
5 ST   (Send Timing)
6 RD (Receive Data)
7 RTS O Żądanie nadawania (Request To Send)
8 RR   Gotowość odbiornika (Receiver Ready)
9 CTS Gotowość do wysyłania (Clear To Send)
10 LL (Local Loopback)
11 DM (Data Modem)
12 TR (Terminal Ready)
13 RR (Receiver Ready)
14 RL (Remote Loopback)
15 IC (Incoming Call)
16 SF/SR   (Select Frequency/Select Rate)
17 TT   (Terminal Timing)
18 TM   (Test Mode)
19 GND -  Masa
20 RC Przewód wspólny odbiornika
21 GND - Zapasowy przewód powrotny
22 /SD - Kanał powrotny SD
23 GND -  
24 GND -  
25 /RS - Kanał powrotny RTS
26 /RT -  
27 /CS -  
28 IS   (Terminal In Service)
29 /DM -  
30 /TR -  
31 /RR -  
32 SS   (Select Standby)
33 SQ   (Signal Quality)
34 NS   (New Signal)
35 /TT -  
36 SB   (Stanby Indicator)
37 SC - Przewód wspólny nadajnika

 

 

Powrót do poprzedniej strony


(c) T.W. Wojtatowicz
Ostatnia modyfikacja 15.12.1999 r.